Μανιφέστο του Ατομικισμού | Χαν Ρυνέρ

Με τον μεταφραστή Γιώργο Καράμπελα, αναρωτιόμαστε τι άλλο γνωρίζουμε γι’ αυτόν το συγγραφέα που γράφει απομονωμένος, ζει στην Νορμανδία και αρνήθηκε το βραβείο Γκονκούρ το 2016!

Όπου σήμερα αποφασίσαμε να ξαναδούμε τον Κόσμο Ανάποδα μέσα από τα μάτια του Eduardo Galeano!
Στο δεύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος φιλοξενούμε την μεταφράστρια του εμβληματικού βιβλίου «Ένας Κόσμος Ανάποδα» Γεωργία Ζακοπούλου.

Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.

Το εργαστήριο είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπνέει μέσα του όλα τα στοιχεία.

Θεωρώ ότι ο βασικός άξονας της έρευνάς του ήταν η μελέτη του ανθρώπινου σώματος, του οργανικού σώματος του ηθοποιού πάνω στη σκηνή και οι δυνατοί κόσμοι που αυτό μπορεί να δημιουργήσει.

Εκείνη τη μέρα είδα το Θεό με τα μάτια μου.Περιμένω να φοράει την ίδια φανέλα. Αυτή που φορούσε εκείνη τη μέρα…

Μια σύντομη βουτιά στην κίνηση και τον ομαδικό αυτοσχεδιασμό με την καθοδήγηση της χορογράφου Θάλειας Δήτσα από την πρακτική της Σώμα Τοπίο.

Συνεχίζει ακούραστα τη βρώμικη δουλειά τού ευνουχισμού, καταστέλλοντας, βασανίζοντας και διχάζοντας τα σώματά μας·

Ερίκ Καντονά, μια ιδιάζουσα προσωπικότητα των γηπέδων αλλά και του κοινωνικού στίβου!

Με τον Ήρκο Αποστολίδη συζητάμε για τον Ερρίκο Ίψεν για το σύνολο του έργου του.

Θεατρικό πλαίσιο που ενσωματώνει την θεατρική παρουσία του ηθοποιού στο μοτίβο της σύγχρονης ζωής.

Η πλοκή τοποθετείται στη διετία 1888-1889, τότε που η Βραζιλία κατάργησε τη δουλεία και τη μοναρχία.

Το θέατρο παύει να είναι αναπαράσταση και γίνεται πράξη ευθύνης.

Με τον ηθοποιό και μεταφραστή Κώστα Βάντζο, γνωρίζουμε ξανά τον σπουδαίο σκηνοθέτη και μελετητή του θεάτρου Εουτζένιο Μπάρμπα.

Αυτή η σύγκρουση με τα ταμπού, αυτή η αμαρτία, παράγει το σοκ που ρίχνει τη μάσκα, και μας κάνει ικανούς να προσφέρουμε γυμνό τον εαυτό μας σε κάτι που είναι αδύνατον να καθοριστεί.