Με τον συγγραφέα και δοκιμιογράφο Φώτη Τερζάκη συζητάμε για το βιβλίο του Τροχιές του Αιθητικού που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Futura.
Θέατρο Άδειος Χώρος Σεμινάριο για την Sarah Kane και το έργο Λαχταρώ Λαχταρώ: Από το Προσωπικό στο Συλλογικό. Για χρόνια…
Γιατί η σιωπή δεν αφορά ποτέ μόνο εκείνους που πράττουν , αφορά και εκείνους που βλέπουν. Και μένουν.
Το θέατρο παύει να είναι αναπαράσταση και γίνεται πράξη ευθύνης.
Αν, απομείνει μονάχα ένας σκύλος ή ένα βλέμμα, ή μια ανάσα στο χώρο, τότε ο μονόλογος έχει ήδη επιτελέσει τον σκοπό του.
Ιστορίες παράξενες, ανοίκιες και οικίες μαζί. Ο αναγνώστης μπορεί να δώσει τις δικές του ερμηνείες, είναι κι αυτό μέρος της ρευστότητας των έργων της.
Η ποιητική φωνή του Έλιοτ είναι μοναδική, εντούτοις φτιάχτηκε από τις φωνές πολλών άλλων ποιητών, τις οποίες υιοθέτησε ή δανείστηκε.
Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.
Το αίσθημα του εγκλωβισμού,η επιθυμία για μια φυγή, αντικατοπτρίζει τα προσωπικά αδιέξοδα του συγγραφέα όσο και το συλλογικό αδιέξοδο μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Το έργο διαδραματίζεται στο πολύ μακρινό μέλλον, εκεί όπου ο σημερινός μας πολιτισμός αποτελεί μία ακόμα θαμπή σελίδα στην ανθρώπινη ιστορία.
Με τον συγγραφέα και δοκιμιογράφο Φώτη Τερζάκη συζητάμε για το βιβλίο του Τροχιές του Αιθητικού που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Futura.
Με την Χριστίνα Χατζηβασιλείου συζητάμε για την Σύγχρονη Βρετανική Δραματουργία και το Θέατρο στα Μούτρα.
Με τον Βίκτωρ Αρδίττη ιχνηλατούμε το μονοπάτι που συνδέει τις Μαριονέτες του Kleist και την Παράξενη Λέξη Genet.
Μι Δέλτα και Πότης Κεϊμαλής για το έργο τους Νεκρός Χορός από Μικρός Ήρως.
Με την Εύη Μαυρομάτη συζητάμε για το θεατρικό της έργο Το όνειρο του Οιδίποδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σααιξπηρικόν.
Καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού | Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι
Αν θέλουμε την πολιτική διάσταση του θεάτρου,η σύνδεση με το μυθικό υπόστρωμα της αγωνίας είναι αναγκαία. Δυνάμεις που προκαλούν οδύνη,απόγνωση και εξέγερση.
Το θέατρο παύει να είναι αναπαράσταση και γίνεται πράξη ευθύνης.
Αν, απομείνει μονάχα ένας σκύλος ή ένα βλέμμα, ή μια ανάσα στο χώρο, τότε ο μονόλογος έχει ήδη επιτελέσει τον σκοπό του.
Ερίκ Καντονά, μια ιδιάζουσα προσωπικότητα των γηπέδων αλλά και του κοινωνικού στίβου!
Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, μέσα από τον προσωπικό του γυμναστή Φερνάντο Σινιορίνι.
Εκείνη τη μέρα είδα το Θεό με τα μάτια μου.Περιμένω να φοράει την ίδια φανέλα. Αυτή που φορούσε εκείνη τη μέρα…
Ο Μαραντόνα έκανε αυτή την τέχνη στο ανώτερο επίπεδο. Ήταν ένας πραγματικός αρτίστας! Φεύγοντας ο Μαραντόνα από τη ζωή, το ποδόσφαιρο μένει ορφανό.
Καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού | Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι
Nέους τρόπους αφήγησης για την καλλιέργεια της μνήμης, με στόχο την έξοδο από την πολύμορφη δικτατορία του σημερινού μεσαίωνα.





