Με τον μεταφραστή Γιάννη Μπαρτσώκα συζητάμε για τον Μιχαήλ Μπακούνιν και το έργο του Αρχές Παιδείας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg στη σειρά ψήγματα.
Με τον μεταφραστή Γιάννη Μπαρτσώκα συζητάμε για τον Μιχαήλ Μπακούνιν και το έργο του Αρχές Παιδείας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg στη σειρά ψήγματα.
Με την Εύη Μαυρομάτη συζητάμε για το θεατρικό της έργο Το όνειρο του Οιδίποδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σααιξπηρικόν.
Όπου σήμερα αποφασίσαμε να ξαναδούμε τον Κόσμο Ανάποδα μέσα από τα μάτια του Eduardo Galeano!
Στο δεύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος φιλοξενούμε την μεταφράστρια του εμβληματικού βιβλίου «Ένας Κόσμος Ανάποδα» Γεωργία Ζακοπούλου.
Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.
Το σώμα. Οι αισθήσεις. Η μνήμη. Η καρδιά κι ο νους ευνοούν συνάψεις. Αλλά το πιο αλάνθαστο κριτήριο το έχει το σώμα.
Όπου σήμερα, αποφασίσαμε να γνωρίσουμε τον Ισπανό φιλόσοφο Μιγκέλ ντε Ουναμούνο και τη Θεία Τούλα.
Το θέατρο παύει να είναι αναπαράσταση και γίνεται πράξη ευθύνης.
Θέατρο Άδειος Χώρος Σεμινάριο για την Sarah Kane και το έργο Λαχταρώ Λαχταρώ: Από το Προσωπικό στο Συλλογικό. Για χρόνια…
Όπου σήμερα κάνουμε μια βουτιά στον κόσμο του Εουτζένιο Μπάρμπα και του Θεάτρου Οντίν, με τη βοήθεια του ηθοποιού και σκηνοθέτη, του Θεάτρου ΟΜΜΑ studio, Αντώνη Διαμαντή.
Το εργαστήριο είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπνέει μέσα του όλα τα στοιχεία.
Η πλοκή τοποθετείται στη διετία 1888-1889, τότε που η Βραζιλία κατάργησε τη δουλεία και τη μοναρχία.
Mια σπουδή φοβερής αισθητικής, απαλλαγμένη απο κάθε περιττό, και μοναδικό κέντρο τον άνθρωπο, γυμνό, απέναντι στην αλήθεια της ψυχής του.
Επίσης πρότεινε και εισήγαγε στο θεατρικό πεδίο την έννοια του άδειου χώρου ως δυνατότητα δημιουργίας και θεατρικής γέννησης δίχως περιττά στοιχεία.
Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι, καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού,
Με τον Ήρκο Αποστολίδη συζητάμε για τον Ερρίκο Ίψεν για το σύνολο του έργου του.
Αν, απομείνει μονάχα ένας σκύλος ή ένα βλέμμα, ή μια ανάσα στο χώρο, τότε ο μονόλογος έχει ήδη επιτελέσει τον σκοπό του.

