Αρχές Παιδείας | Μιχαήλ Μπακούνιν

Όχι πια μόνο λέξεις, αλλά σώμα,βλέμμα, ανάσα.Ζωτικής σημασίας,αναζωογονητική βουτιά.

Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.

Το θέατρο είναι χαράμισμα, μια σπατάλη, αλλά είναι και μια κοινωνικά αποδεκτή δραστηριότητα. Είναι φαινομενικά μη παραγωγικό, αλλά δικαιώνει τη συλλογική δουλειά.

Το θέατρο για τον Αρτώ, δεν πρέπει να είναι απλά μια αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, κάτι που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια.

ο ποιητής ζει στην αθέατη πατρίδα που υπάρχει στον εγκόσμιο τόπο του

Θέατρο Άδειος Χώρος Σεμινάριο για την Sarah Kane και το έργο Λαχταρώ Λαχταρώ: Από το Προσωπικό στο Συλλογικό. Για χρόνια…

Το αίσθημα του εγκλωβισμού,η επιθυμία για μια φυγή, αντικατοπτρίζει τα προσωπικά αδιέξοδα του συγγραφέα όσο και το συλλογικό αδιέξοδο μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Θεατρικό πλαίσιο που ενσωματώνει την θεατρική παρουσία του ηθοποιού στο μοτίβο της σύγχρονης ζωής.

Με Φώτη Τερζάκη γνωρίζουμε τον Βίκτωρ Τέρνερ και το έργο του Από την Τελετουργία στο Θέατρο.

Με τον Βίκτωρ Αρδίττη ιχνηλατούμε το μονοπάτι που συνδέει τις Μαριονέτες του Kleist και την Παράξενη Λέξη Genet.

Η εμπειρία του να σταθεί κανείς ανοιχτός, παρών, ανθρώπινος.

Αποξένωση, αγωνία και υπαρξιακή κρίση συνοδεύουν την ανθρώπινη ύπαρξη στην εποχή μας.

Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.

H σχέση του θεατρικού έργου με την ηθική μέσα από τις πράξεις των ηρώων στους Βρικόλακες.

Ο Ντίκενς ήταν μια διασημότητα της εποχής του και οι επιλογές στην προσωπική του ζωή σκανδάλισαν τα βικτοριανά ήθη και προκάλεσαν αρνητική δημοσιότητα.