Τροχιές του Αισθητικού | Φώτης Τερζάκης

H σχέση του θεατρικού έργου με την ηθική μέσα από τις πράξεις των ηρώων στους Βρικόλακες.

Το θέατρο, με την πληρότητα της έρευνάς του, μου φαινόταν πάντα σαν ένας χώρος πρόκλησης.

Βίκτωρ Αρδίττης | Θεάτρο, Θυσία, Τελετή – Ο Στανισλάφσκι και η Γιόγκα

Όπου σήμερα αποφασίσαμε να ξαναδούμε τον Κόσμο Ανάποδα μέσα από τα μάτια του Eduardo Galeano!
Στο δεύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος φιλοξενούμε την μεταφράστρια του εμβληματικού βιβλίου «Ένας Κόσμος Ανάποδα» Γεωργία Ζακοπούλου.

Όπου σήμερα, ανοίγουμε τη βαλίτσα μας και ανακαλύπτουμε έναν γηραιό εργένη, εν ονόματι Μπλούμφελντ.

Εκείνη τη μέρα είδα το Θεό με τα μάτια μου.Περιμένω να φοράει την ίδια φανέλα. Αυτή που φορούσε εκείνη τη μέρα…

Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι, καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού,

Το σώμα. Οι αισθήσεις. Η μνήμη. Η καρδιά κι ο νους ευνοούν συνάψεις. Αλλά το πιο αλάνθαστο κριτήριο το έχει το σώμα.

Ο Αρτό έδρασε μέσα στο πλαίσιο των δύο πλέον καταστροφικών και παράλογων πολέμων της ανθρωπότητας, όταν αυτή καμάρωνε για τον θρίαμβο του ορθολογισμού.

Ο Μαραντόνα έκανε αυτή την τέχνη στο ανώτερο επίπεδο. Ήταν ένας πραγματικός αρτίστας! Φεύγοντας ο Μαραντόνα από τη ζωή, το ποδόσφαιρο μένει ορφανό.

Το θέατρο για τον Αρτώ, δεν πρέπει να είναι απλά μια αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, κάτι που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια.

Η συντροφιά του ταξιδιώτη είναι ο θάνατος. Και όμως, το χλωμό είδος του ταξιδιώτη δεν έχει ακόμα εξαφανιστεί.

Αποξένωση, αγωνία και υπαρξιακή κρίση συνοδεύουν την ανθρώπινη ύπαρξη στην εποχή μας.

Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.

Η εμπειρία του να σταθεί κανείς ανοιχτός, παρών, ανθρώπινος.