Ένα διαφορετικό κοινωνικοπολιτικό μοντέλο, μέσα στο οποίο η τέχνη δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τους όρους της αγοράς και της εμπορικής επιτυχίας.
Δεν αποτελεί αυθόρμητη επικοινωνία, αλλά μια αναμενόμενη σύμβαση, την οποία τόσο οι ηθοποιοί όσο και οι θεατές εκτελούν σχεδόν αυτόματα.
Αν, απομείνει μονάχα ένας σκύλος ή ένα βλέμμα, ή μια ανάσα στο χώρο, τότε ο μονόλογος έχει ήδη επιτελέσει τον σκοπό του.