Ο Βασιλιάς και εγώ, η ζωή μου με τον Ερίκ Καντονά | Κλοντ Μπολί

Εκείνη τη μέρα είδα το Θεό με τα μάτια μου.Περιμένω να φοράει την ίδια φανέλα. Αυτή που φορούσε εκείνη τη μέρα…

Θεατρικό πλαίσιο που ενσωματώνει την θεατρική παρουσία του ηθοποιού στο μοτίβο της σύγχρονης ζωής.

Με τον Βίκτωρ Αρδίττη ιχνηλατούμε το μονοπάτι που συνδέει τις Μαριονέτες του Kleist και την Παράξενη Λέξη Genet.

Το εργαστήριο είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπνέει μέσα του όλα τα στοιχεία.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, μέσα από τον προσωπικό του γυμναστή Φερνάντο Σινιορίνι.

Το σώμα. Οι αισθήσεις. Η μνήμη. Η καρδιά κι ο νους ευνοούν συνάψεις. Αλλά το πιο αλάνθαστο κριτήριο το έχει το σώμα.

Όπου σήμερα, αποφασίσαμε να ξαναγνωριστούμε με δυο βιβλία στη σκιά μιας καραντίνας.

Το θέατρο για τον Αρτώ, δεν πρέπει να είναι απλά μια αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, κάτι που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια.

Όχι πια μόνο λέξεις, αλλά σώμα,βλέμμα, ανάσα.Ζωτικής σημασίας,αναζωογονητική βουτιά.

Mια σπουδή φοβερής αισθητικής, απαλλαγμένη απο κάθε περιττό, και μοναδικό κέντρο τον άνθρωπο, γυμνό, απέναντι στην αλήθεια της ψυχής του.

Η τέχνη αυτών των ηθοποιών ριζώνει στην ίδια την προσωπική βιογραφία τους, μεταφέροντας χυμούς ζωτικούς εκατέρωθεν.

Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.

Αναζήτησα την φωτιά ενός ανθρώπου που κουβαλούσε την αρχαία φωτιά των αντιφρονούντων, νομίζω πως την άγγιξα, θέλω να μεταδώσω την θέρμη της: αυτό είναι όλο.

Θέατρο Άδειος Χώρος Σεμινάριο για την Sarah Kane και το έργο Λαχταρώ Λαχταρώ: Από το Προσωπικό στο Συλλογικό. Για χρόνια…

Το θέατρο, με την πληρότητα της έρευνάς του, μου φαινόταν πάντα σαν ένας χώρος πρόκλησης.