Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι, καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού,
Όχι πια μόνο λέξεις, αλλά σώμα,βλέμμα, ανάσα.Ζωτικής σημασίας,αναζωογονητική βουτιά.
Το θέατρο για τον Αρτώ, δεν πρέπει να είναι απλά μια αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, κάτι που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια.
Συνεχίζει ακούραστα τη βρώμικη δουλειά τού ευνουχισμού, καταστέλλοντας, βασανίζοντας και διχάζοντας τα σώματά μας·
Με την Εύη Μαυρομάτη συζητάμε για το θεατρικό της έργο Το όνειρο του Οιδίποδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σααιξπηρικόν.
Μια σύντομη βουτιά στην κίνηση και τον ομαδικό αυτοσχεδιασμό με την καθοδήγηση της χορογράφου Θάλειας Δήτσα από την πρακτική της Σώμα Τοπίο.
Η ποιητική φωνή του Έλιοτ είναι μοναδική, εντούτοις φτιάχτηκε από τις φωνές πολλών άλλων ποιητών, τις οποίες υιοθέτησε ή δανείστηκε.
Αν θέλουμε την πολιτική διάσταση του θεάτρου,η σύνδεση με το μυθικό υπόστρωμα της αγωνίας είναι αναγκαία. Δυνάμεις που προκαλούν οδύνη,απόγνωση και εξέγερση.
Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.
Nέους τρόπους αφήγησης για την καλλιέργεια της μνήμης, με στόχο την έξοδο από την πολύμορφη δικτατορία του σημερινού μεσαίωνα.