Μπλούμφελντ, ένας γηραιός εργένης | Φραντς Κάφκα

Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι, καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού,

Η τέχνη αυτών των ηθοποιών ριζώνει στην ίδια την προσωπική βιογραφία τους, μεταφέροντας χυμούς ζωτικούς εκατέρωθεν.

Θεωρώ ότι ο βασικός άξονας της έρευνάς του ήταν η μελέτη του ανθρώπινου σώματος, του οργανικού σώματος του ηθοποιού πάνω στη σκηνή και οι δυνατοί κόσμοι που αυτό μπορεί να δημιουργήσει.

Η ανθρωπολογία, μιλούσε ακριβώς για πραγμάτωση της ανθρώπινης «ουσίας», κάτι το οποίο παρέμενε εγκλωβισμένο στο ιστορικό κέλυφος της «αλλοτρίωσης».

Ο Μαραντόνα έκανε αυτή την τέχνη στο ανώτερο επίπεδο. Ήταν ένας πραγματικός αρτίστας! Φεύγοντας ο Μαραντόνα από τη ζωή, το ποδόσφαιρο μένει ορφανό.

Ο Αρτό έδρασε μέσα στο πλαίσιο των δύο πλέον καταστροφικών και παράλογων πολέμων της ανθρωπότητας, όταν αυτή καμάρωνε για τον θρίαμβο του ορθολογισμού.

Το αίσθημα του εγκλωβισμού,η επιθυμία για μια φυγή, αντικατοπτρίζει τα προσωπικά αδιέξοδα του συγγραφέα όσο και το συλλογικό αδιέξοδο μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Επίσης πρότεινε και εισήγαγε στο θεατρικό πεδίο την έννοια του άδειου χώρου ως δυνατότητα δημιουργίας και θεατρικής γέννησης δίχως περιττά στοιχεία.

Mια σπουδή φοβερής αισθητικής, απαλλαγμένη απο κάθε περιττό, και μοναδικό κέντρο τον άνθρωπο, γυμνό, απέναντι στην αλήθεια της ψυχής του.

Συνεχίζει ακούραστα τη βρώμικη δουλειά τού ευνουχισμού, καταστέλλοντας, βασανίζοντας και διχάζοντας τα σώματά μας·

Θέατρο Άδειος Χώρος Σεμινάριο για την Sarah Kane και το έργο Λαχταρώ Λαχταρώ: Από το Προσωπικό στο Συλλογικό. Για χρόνια…

Μεταφερόμαστε στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης και της Παρισινής Κομμούνας και σκιαγραφούμε το πορτρέτο του Καμίγ Ντεμουλέν!

Όπου σήμερα, γνωρίζουμε μια ιδιάζουσα προσωπικότητα και το μανιφέστο της! Ο λόγος για τον Han Ryner και το ιδιότυπο έργο του Μανιφέστο του Ατομικισμού.

Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.

Το σώμα. Οι αισθήσεις. Η μνήμη. Η καρδιά κι ο νους ευνοούν συνάψεις. Αλλά το πιο αλάνθαστο κριτήριο το έχει το σώμα.