Το εργαστήριο είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπνέει μέσα του όλα τα στοιχεία.
Το θέατρο παύει να είναι αναπαράσταση και γίνεται πράξη ευθύνης.
Αυτή η σύγκρουση με τα ταμπού, αυτή η αμαρτία, παράγει το σοκ που ρίχνει τη μάσκα, και μας κάνει ικανούς να προσφέρουμε γυμνό τον εαυτό μας σε κάτι που είναι αδύνατον να καθοριστεί.
Αν, απομείνει μονάχα ένας σκύλος ή ένα βλέμμα, ή μια ανάσα στο χώρο, τότε ο μονόλογος έχει ήδη επιτελέσει τον σκοπό του.
Επίδειξη εργασίας με τη Ρομπέρτα Καρρέρι, καλλιτεχνική αυτοβιογραφία μιας ηθοποιού,
Όχι πια μόνο λέξεις, αλλά σώμα,βλέμμα, ανάσα.Ζωτικής σημασίας,αναζωογονητική βουτιά.
Το θέατρο για τον Αρτώ, δεν πρέπει να είναι απλά μια αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, κάτι που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια.
Συνεχίζει ακούραστα τη βρώμικη δουλειά τού ευνουχισμού, καταστέλλοντας, βασανίζοντας και διχάζοντας τα σώματά μας·
Ένα διήμερο εισαγωγικό σεμινάριο, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να ταξιδέψουμε σε εργαλεία, σύμβολα, πρακτικές, μύθους φερμένα από τη γνώση των αρχαίων τεχνών στο σήμερα.
Μια σύντομη βουτιά στην κίνηση και τον ομαδικό αυτοσχεδιασμό με την καθοδήγηση της χορογράφου Θάλειας Δήτσα από την πρακτική της Σώμα Τοπίο.