Ένας χώρος εργασίας όπου το θέατρο προσεγγίζεται ως πράξη παρουσίας, σχέσης και δοκιμής αλλά και ως ενεργό πεδίο έρευνας και σύγκρουσης.

Το εργαστήριο και η παράσταση δεν διαχωρίζονται αυστηρά. Στον Άδειο Χώρο η αφετηρία είναι το σώμα ως φορέας μνήμης, ενέργειας και τραγικής εμπειρίας. Η ενότητα του σώματος με τον λόγο και η σιωπή λειτουργούν ως εργαλεία για την αέναη έρευνα και επαναδιαπραγμάτευση της σχέσης ηθοποιού – θεατή καθώς και της ίδιας της εμπειρίας της θεατρικής πράξης.

Η διαδικασία παραμένει ορατή, ανοιχτή, εκτεθειμένη. Το θέατρο δεν παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα, αλλά ως διαρκές γίγνεσθαι, όχι ως αισθητικό σχήμα αλλά ως υπαρξιακή και πολιτική στάση.