Έτσι τους Κάνουμε Πόλεμο & Μακριά, ο ουρανός του Νότου | Ζοζέφ Αντράς

Το θέατρο είναι χαράμισμα, μια σπατάλη, αλλά είναι και μια κοινωνικά αποδεκτή δραστηριότητα. Είναι φαινομενικά μη παραγωγικό, αλλά δικαιώνει τη συλλογική δουλειά.

Η εμπειρία του να σταθεί κανείς ανοιχτός, παρών, ανθρώπινος.

Όπου σήμερα αποφασίσαμε να ξαναδούμε τον Κόσμο Ανάποδα μέσα από τα μάτια του Eduardo Galeano!
Στο δεύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος φιλοξενούμε την μεταφράστρια του εμβληματικού βιβλίου «Ένας Κόσμος Ανάποδα» Γεωργία Ζακοπούλου.

Με τον συγγραφέα και δοκιμιογράφο Φώτη Τερζάκη συζητάμε για το βιβλίο του Τροχιές του Αιθητικού που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Futura.

Η τέχνη αυτών των ηθοποιών ριζώνει στην ίδια την προσωπική βιογραφία τους, μεταφέροντας χυμούς ζωτικούς εκατέρωθεν.

Αναζήτησα την φωτιά ενός ανθρώπου που κουβαλούσε την αρχαία φωτιά των αντιφρονούντων, νομίζω πως την άγγιξα, θέλω να μεταδώσω την θέρμη της: αυτό είναι όλο.

Αποξένωση, αγωνία και υπαρξιακή κρίση συνοδεύουν την ανθρώπινη ύπαρξη στην εποχή μας.

Όπου σήμερα, γνωρίζουμε μια ιδιάζουσα προσωπικότητα και το μανιφέστο της! Ο λόγος για τον Han Ryner και το ιδιότυπο έργο του Μανιφέστο του Ατομικισμού.

Με τον ηθοποιό και μεταφραστή Κώστα Βάντζο, γνωρίζουμε ξανά τον σπουδαίο σκηνοθέτη και μελετητή του θεάτρου Εουτζένιο Μπάρμπα.

Με τον μεταφραστή Γιάννη Μπαρτσώκα συζητάμε για τον Μιχαήλ Μπακούνιν και το έργο του Αρχές Παιδείας.

Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, μέσα από τον προσωπικό του γυμναστή Φερνάντο Σινιορίνι.

Αυτή η σύγκρουση με τα ταμπού, αυτή η αμαρτία, παράγει το σοκ που ρίχνει τη μάσκα, και μας κάνει ικανούς να προσφέρουμε γυμνό τον εαυτό μας σε κάτι που είναι αδύνατον να καθοριστεί.

H σχέση του θεατρικού έργου με την ηθική μέσα από τις πράξεις των ηρώων στους Βρικόλακες.

Ότι γεννιέται και δεν έχει ξαναειπωθεί διεκδικεί την καινοτομία. Η σωματική μέθοδος της Ίμπεν είναι ένα προσωπικό της επίτευγμα που κτίσθηκε μέσα στο χρόνο .